Historie

In 1954 werd in Knegsel voor het eerst georganiseerd gevoetbald in clubverband. Dat betekent bijna 50 jaar roemruchte historie.
Hierna volgt informatie over de hoogte- en ook dieptepunten van voetbalvereniging Knegselse Boys. Trainers van de Knegselse Boys in de loop der jaren

1967 - 1968 Louis v.d. Meeren
1968 - 1969 Jan Dekkers
1970 - 1971 "
1970 - 1971 "
1971 - 1972 "
1972 - 1973 Wim Telkamp
1973 - 1974 "
1974 - 1975 Noud van Buul
1975 - 1976 "
1976 - 1977 Jan Seuntiens
1977 - 1978 "
1978 - 1979 "
1979 - 1980 Hans Kremers
1980 - 1981 "
1981 - 1982 Rien Keeris
1982 - 1983 "
1983 - 1984 Rien Keeris / Wilbert Michielse
1984 - 1985 Piet Wouters
1985 - 1986 "
1986 - 1987 "
1987 - 1988 Guus van Poppel
1988 - 1989 Guus van Poppel / Wilbert Michielse
1989 - 1990 Hans Westerhof
1990 - 1991 Hans Westerhof / Piet Wouters
1991 - 1992 Noud v.d. Vleuten
1992 - 1993 N. v.d. Vleuten / W. Michielse / G. Wijnen
1993 - 1994 Geert Wijnen
1994 - 1995 "
1995 - 1996 "
1996 - 1997 Hans Pouwels
1997 - 1998 Kees Mollen
1998 - 1999 "
1999 - 2000 "
2000 - 2001 Gerrit Pas
2001 - 2002 "
2002 - 2003 "
2003 - 2004 Toon Daniels
2004 - 2005 "
2005 - 2006 "
2006 - 2007 "
2007 - 2008 Peter van Veldhoven

De meest opmerkelijke successen:
1985 - 1986 KAMPIOENSCHAP 1e - 2e - 3e elftal onder Piet Wouters
1989 - 1990 KAMPIOENSCHAP 1e elftal onder Hans Westerhof
1995 - 1996 KAMPIOENSCHAP 1e elftal onder Geert wijnen

Uit jaarverslag 1957-1958: .......In seizoen 1957-1958 had een verandering plaats in de rangschikking van de elftallen. Het tweede elftal werd eerste elftal en het eerste elftal werd tweede....... ...... toch hadden wij liever gezien dat ons eerste kampioen was geworden, maar ja liever een tweede plaats als onsportief kampioen. Laten wij er verder maar geen commentaar maar over maken en laat oude koeien maar in de sloot liggen...... ..... punt drie was jaarverslag penningmeester. Er was een batig saldo over. ook dit werd goedgekeurd.....

Uit jaarverslag 1958-1959: .......op 5 april bestond onze vereniging 5 jaar. Voor de viering van dit eerste lustrum had het bestuur een danstent laten komen om de kas een beetje te versterken.Wat goed geslaagd was.... ......het jaarlijkse katconcours werd ook niet vergeten. Jammer dat er bij de leden zo weinig animo in zit, vele lieten zich op dit concours helemaal niet zien. Wij moeten aktief zijn op het voetbalveld maar ook voor onze clubkas..... .....dan hebben we dit jaar het betreurig feit gehad dat twee van onze spelers geschorst werden. Jammer is wel dat in deze wedstrijd de leiding zo zwak was, anders was misschien zo iets niet voorgevallen. Toch moeten wij ons al is het wel eens moeilijk beheersen, anders kost het ons in de toekomst nog meer slachtoffers.......

Uit jaarverslag 1961-1962: .......dit jaar werd weer een druk bezochte receptie gehouden bij gelegenheid van het behaalde kampioenschap. Deze receptie bracht een bruto bedrag op van ƒ 237,50 + bloemstukken en een leren bal.......

Uit jaarverslag 1965-1966: .......in oktober hielden we een ledenvergadering op het moreel te verbeteren......Er werd heel hard gewerkt in de komende wedstrijden maar de resultaten bleven uit........ Uit jaarverslag 1971-1972: ....een slimme daad van de penningmeester was, dat hij nogal wat reclame-ballpoints had meegenomen, die dan ook gretig aftrek vonden bij de aanwezige leden.........

Historie Eerste jaren van de Knegselse Boys

Op maandag 5 april 1954 was het zover. In café M.Wijnands werd een oprichtingsvergadering gehouden om te komen tot georganiseerd voetbal in Knegsel. De animo onder de jongens was zeer groot staande de vergadering gaven zich 37 leden op. In het voorlopig bestuur namen vervolgens zitting: J.Tholen, voorzitter; J.Peeters sekretaris; A.van Buul penningmeester en J.Wijnands en J.Lemm als commissarissen.

Als verenigingsnaam werd gekozen 'RKVV D.E.S.". Besloten werd een huis aan huis collecte te houden, hetgeen een groot succes werd. Opbrengst ongeveer 300 gulden.
Als speelveld kon men na vele teleurstellingen een stuk grond huren waar nu het sportpark is. De heer v.d.Elzen uit Eindhoven bleek bereid te zijn voorlopig het terrein af te staan tot 1 mei 1955 voor een bedrag van f 50.-. De leden moesten zelf voor aanleg en onderhoud van het veld zorgen. Dat dit een heel karwei was laat zich raden. Het terrein moest vlak gemaakt worden met de schop en ook het inzaaien diende met de hand te gebeuren. Goalpalen stonden er genoeg in het bos. Ze hoefden alleen nog maar met de bijl recht gemaakt te worden, zodat het toch nog ergens op leek.

Men kon starten met f 11.- in kas, die men had overgehouden van het zogenaamde onderduikers-elftal uit de oorlog. Met de spelers lag het iets anders. De meeste jongens voetbalden in verenigingen buiten Knegsel. Maar met speciale toestemming van de K.N.V.B. konden de overschrijvingen tussentijds worden geregeld. Op 10 september kwam dan eindelijk het besluit van de K.N.V.B. dat wij als lid werden toegelaten onder de naam "KNEGSELSE BOYS".
In oktober 1954 konden we meedoen met een kompleet eerste elftal in de derde klas onderafdeling. Van te voren waren er al wat oefenwedstrijden gespeeld, o.a. tegen CASTEREN. In deze wedstrijd scoorde Thomas Maas 2 keer rechtstreeks uit een corner.

Men had veel moeite om een geestelijk adviseur aangesteld te krijgen. De toenmalige pastoor van Knegsel had niet veel op met voetballers. Met de opmerking dat de koeien er nog beter bijliepen dan voetballers, omdat deze beesten tenminste nog haar op hun poten hadden staan en voetballers blijkbaar niet, wist men waar men aan toe was. Er werd een brief geschreven naar de bisschop, waarop ‘s-zondags vanaf de preekstoel een donderpreek volgde. Door bemiddeling van de deken van Veldhoven heeft de toenmalige pastoor van Steensel het adviseurschap op zich genomen. Deze heeft het terrein ingezegend. Dat het voetballen op zondagmiddag ook nog problemen met zich meebracht laat zich raden, omdat er ‘s middags ook nog een lof was. Dit was dikwijls haasten geblazen, omdat er bij verzuim voor de volgende week prompt een voetbalverbod volgde. Een kleedlokaal was er ook niet.
Bij thuiswedstrijden moesten de spelers van Knegsel zich thuis omkleden en konden de gasten zich in de stal van het clublokaal omkleden. De kans was echter groot dat de varkens in die stal de kleren van de gasten vernielden. Later kocht men een hut van de burgerwacht, waarbij enkele emmers als wasbak dienden. Er werd getraind op een veldje naast het toenmalige pakhuis van de boerenbond. Na al deze goede voorbereidingen kon het niet uitblijven, de Knegselse Boys werden in hun eerste levensjaar meteen kampioen. Hierna volgden promotiewedstrijden. Men ontmoette elke tegenstander drie keer. Had men thuis met grote cijfers gewonnen, dan kon men er rekening mee houden dat in de uitwedstrijd een elftal met totaal andere spelers verscheen. Zo kon het gebeuren dat men van dezelfde vereniging drie keer een ander team tegen kreeg.